əvəz. [
fars. ] Şəxs, adam, kimsə.
Səxavət olmayan kəsdə şücaət feli nadirdir; Kərəmsiz kimsəni hər yerdə gördüm, bihünər gördüm. M.V.Vidadi.
O kəsləri deyib gəlmişəm ki, mənim söhbətimi xoşlayıb, bəzi bəhanələr ilə məndən qaçıb gedirlər… C.Məmmədquluzadə.
[Məstur:] Yad kəsə bağlıdır bütün yollar; Buna, zənnimcə, bircə tədbir var. A.Şaiq.
□ Bir kəs – bir adam, kimsə.
[Leyla:] Bir kəsim varsa mənim; Harun, yenə sənsən və sən. Ü.Hacıbəyov.
[Leyla xanım:] Bir kəs yoxdur, qardaş, təkəm… N.Vəzirov.
[Hacı:] Baxdım, yox idi yaxında bir kəs; Gəldi qulağıma bir həzin səs. C.Cabbarlı.
Heç kəs – kimsə, heç kim, bir nəfər də, bir adam da. Otaqda heç kəs yoxdur. Küçələrdə heç kəs yox idi. Heç kəsə bir söz demə.
– [Hacı Murad:] …Heç kəsi buraya qoymazsan. S.S.Axundov.
Nə qədər ki, Cavahir atasının evində idi, heç kəs bunun işini təqdir etməyirdi. T.Ş.Simurq.
Hər kəs – 1) hər bir adam, hər biri, hər şəxs. Hər kəsdən bacarığına görə, hər kəsə tələbinə görə.
// Hamı. Oğul atasının təbiətini hər kəsdən yaxşı bilirdi. S. Rəhimov ; 2) kim, hər kim. Xalq ilə hər kəs necə rəftar edər; Haqq onu ol dərdə giriftar edər. A.Səhhət.
Hər kəs baxıb həqiqətdə, əncir ağacının dibində şamın yandığını görürdü… Ə.Haqverdiyev.