AĞIRRIXÇI

AĞIRRIXÇI (Qazax) bax ağırıxçı . – Dağa köçəndə kətdə beş-altı ağırrıxçı qalardı

Read More

AĞIRRIX

AĞIRRIX I (Qarakilsə, Qazax) 1. yaylağa köçərkən kənddə saxlanan ağır şeylər (Qazax) 2. yaylağa köçərkən əvvəlcədən göndərilmiş ev avadanlığı (Qarakilsə) II (Meğri) göz xəstəliyi adı. – Biz İranda ulanda ağırrığ uşaxların amanın kəseydi

Read More

AĞIRRAŞMAX

AĞIRRAŞMAX (Cəbrayıl, Füzuli, Salyan) xarab olmaq, iylənmək. – Bı ət ağırraşıf, mını at it yesin (Cəbrayıl); – Yayda ət tez ağırraşır (Füzuli)

Read More

AĞIRRAMAX

AĞIRRAMAX (Cəbrayıl, Xanlar, Şəmkir) hörmətlə qəbul etmək (qonağı). – Məsələn, sən qonax gəleysiη, soηra gedif deysiη kin, məni yaxşı ağırradılar (Xanlar)

Read More

AĞIRIXÇI

AĞIRIXÇI (Qazax) camaat yaylağa köçərkən kənddə qalan gözətçi. – Altmış-yetmiş öyə bir ağırıxçı olardı

Read More

AĞIRCIL

AĞIRCIL (Salyan) tənbəl. – Sən çox ağırcıl olmusan, iş-zat da görmürsən

Read More

AĞIN-DAĞIN

AĞIN-DAĞIN ağın-dağın çıxarmağ: (Salyan) özbaşınalıq etmək, həddini aşmaq. – Sən də lap ağın-dağın çıxarmısan ha!

Read More

AĞIL

AĞIL (Balakən, Biləsuvar, Cəbrayıl, Əli Bayramlı, Şəki, Zəngilan) 1. yayda malqara saxlamaq üçün ətrafı hasarlanmış üstü açıq yer (Balakən, Biləsuvar, Cəbrayıl, Zəngilan). – Ramazan inəx’ləri ağıla salıb darvazanı bərkitdi (Balakən); – Bala, malları sal ağıla (Zəngilan); – Mən bu ağıla qoyun salmaram (Cəbrayıl) 2. qışlaqda qoyunlar üçün qamışdan tikilmiş yer (Əli Bayramlı). – Ağıl çox […]

Read More

AĞGÜZ

AĞGÜZ (Quba) 1. yaxşılıq bilməyən 2. xeyir verməyən 3. pisxasiyyətli. – Ağgüz adamnan hiç dusduğ eləmə, unun heç işin bilmağ ulmiyədi

Read More