zülmatlı

zülmatlı : bax zülmətli. Vərəmli, zülmatlızindan görünür; Hər gül bir zəhərli tikangörünür. M.Rahim.

Read More

zülm

zülm : is. [ər.] Ədalət və insafa zidd olanhal və hərəkət, güclünün gücsüzə qarşı göstərdiyiamansız təzyiq, haqsızlıq, insafsızlıq,ədalətsizlik, cəfa. Ya zalım zülmdən əl çəkməlidir,ya da məzlum zülmə qatlanıb, özidrakının təsdiqi ilə zülmü dəf etməlidir.M.F.Axundzadə. // Özbaşınalıq və zorakılıqəsasında qurulan idarə üsulu; istibdad. Hökumətinzülmündən təngə gəlmiş xalq hökumətəqarşı yazılan bu rübainin təkrar edilməsinitələb etməyə başladı. M.S.Ordubadi. […]

Read More

zülf

zülf : is. [fars.] şair. Saç (xüsusilə üzün ikitərəfində sallanan tellər). Təbriz üstə Marağa;Zülfün gəlməz darağa; Axtarıram yarımı;Düşüb soraq-sorağa. (Bayatı). O şahmarzülfləri, tel güləbatın; Necə oldu, ay qabağınigarın? Molla Cümə. Xalın qaradı, zülf qara,gözlərin qara; Bir ağ gün görərmi olan mübtəlasana? S.Ə.Şirvani.

Read More

zülam

zülam : [ər. zəlam] klas. B a x zülm B a x zülmət. Ətraf zülam içində yeksər;Göylərdə görünməyir bir əxtər. A.Şaiq.

Read More

zülali

zülali : sif. [ər.] biol. Zülala aid olan,zülaldan ibarət olan. Zülali birləşmələr. Zülalimaddələr.

Read More

zülal

zülal : is. [ər.] Saf, sərin, dadlı su(klassik şeirdə adətən təmizlik, saflıq rəmzikimi işlənmişdir). Şəfayi-vəsl qədrin hicrilə bimar olandan sor; Zülali-zövq şövqüntəşneyi-didar olandan sor. Füzuli. Xurşidim,xavərim, hilalım sənsən; Şəkərim, şərbətim,zülalım sənsən. M.V.Vidadi. Qorxuram soluxabu gül yanağın; Ey ləbi zülalım, sənağlayanda. Molla Cümə biol. kim. Canlı orqanizmlərin ən mühümtərkib hissəsi olan mürəkkəb üzvimaddə. Qarğıdalı dənində 9-10 […]

Read More

zükur

zükur : is. [ər. “zəkər” söz. cəmi] klas.Kişilər. Hər yerdə zükur və ünas bimaristanlarıolurdu ki, qərib və bikəs mərizlərə oradamüalicə edib pərəstar olurdular.. M.F.Axundzadə.Dağıstan xalqının ünas tayfası sövdəeləməkdə zükur qismindən sərriştəsi artıqdır.“Əkinçi”. Küçələrdə hamı; nə narü nə nur;Qarışıb bir-birə ünasü zükur. M.Ə.Sabir.

Read More

zühur

zühur : [ər.] Zahir olma, meydana çıxma,görünmə, çıxma. Günəşin zühuru. Ayın zühuru.– Hər zərreyi-zahirin zühuri; Bir özgəyəbağlıdır zəruri. Füzuli. [Soltanın] bunagahani zühuru Durnada heç bir təəccüb ..doğurmadı. İ.Əfəndiyev. _ Zühur etmək –meydana çıxmaq, zahir olmaq. Gecmi, tezmi,bilməm, əmma həqq edər bir gün zühur.M.Hadi. Veylabadda hər bir şey dəyişmişdi,çoxlu ocaqlar (pirlər) zühur etmişdi. Çəmənzəminli.İran ticarət bazarlarında […]

Read More