ZIĞ

I
(Bakı, Culfa, Gədəbəy, Qarakilsə, Naxçıvan, Ordubad, Şərur)
palçıq. – Zığdan indi dərbəşmək olmaz (Şərur); – Zığ bulaşıf şalvarın balağına, təmizdəηnən (Gədəbəy)
II
(Qazax)
qalın tüstü
III
(Qazax)
gözün qırağına yığılan çirk
IV
(Qazax)
qarğaya oxşayan quş
Zığ verməg (İsmayıllı) – dolu olmaq. – Dəyirman adamnan zığ verir
◊ Zığ vırmağ (Bakı) – b a x zığ vermək

Bir cevap yazın