QABAQ

QABAQ QABAQ I is. bot. Balqabaq. Qarpız, qovun və xiyar cinsindən olub, sarımtıl bostan bitkisidir. Sonra bibim haradansa bir ovuc qabaq toxumu tapdı, bir nimçə qarğıdalı çıxartdı (Ə.Əylisli). QABAQ II zərf İrəli, ön. Bütün döyüşlərdə getdin qabaqda; Nə arxada qaldın, nə də yoruldun (B.Azəroğlu). QABAQ III zərf Əvvəl. Qabaqlar biz onunla tez-tez görüşərdik (İ.Əfəndiyev).   […]

Read More

QABAQLIQ

QABAQLIQ QABAQLIQ I is. Qadınların alınlarına vurduqları qızıl, gümüş və s.-dən bəzək. QABAQLIQ II is. Qabaq əkilmiş yer. Evimizin qabağı qabaqlıqdır.   QABAQLIQ sözü nədir? – QABAQLIQ sozu nedir? – QABAQLIQ sözünun mənası – QABAQLIQ sozunun omonimi – QABAQLIQ sözünün omonimi – QABAQLIQ omonimi – QABAQLIQ basqa menasi var mi? – QABAQLIQ sozunun menasi- CÜYÜR […]

Read More

KÜRÜ

KÜRÜ KÜRÜ I is. Balıq, badımcan və s.-nin içində olan yeməli toxumlar. Masanın üstündə buğlanan çay, təzə təndir çörəyi, bal, yağ, kürü, qaymaq yan-yana düzülmüşdü (M.Əliyev). KÜRÜ II f. Kürəklə kürümək; süpürmək, təmizləmək. Səhər tezdən damın qarını kürüdü.   KÜRÜ sözü nədir? – KÜRÜ sozu nedir? – KÜRÜ sözünun mənası – KÜRÜ sozunun omonimi – […]

Read More

KÜT

KÜT KÜT I is. Təndirin divarından odun üstünə düşmüş çörək. Xəmrəmiz arvadlardan olmasa, çörəyimiz küt gedər (Ə.Vəliyev). KÜT II is. Kəsəri olmayan alət. Bu ki lap kütdür, – deyib yenidən mətbəxə keçdi (S.Qədirzadə). KÜT III sif. Bacarıqsız, qabiliyyətsiz. Küt beyninə doldurmuşdun faşistlərin dərsini! (S.Rüstəm).   KÜT sözü nədir? – KÜT sozu nedir? – KÜT sözünun […]

Read More

KÜTLƏ

KÜTLƏ KÜTLƏ I is. [ ər. ] Əməkçi xalq, əhali. Bir yerdə toplanmış həyəcanlı kəndli kütləsi qızğın seldən pis olur (M.İbrahimov). KÜTLƏ II is. [ ər. ] Metal, daş və s. iri parçası, yığın. Meteoritlərin yer üzərinə düşməsi, onların ölçüsü, forması və kütləsindən asılıdır (S.İmanov).   KÜTLƏ sözü nədir? – KÜTLƏ sozu nedir? – KÜTLƏ […]

Read More

KÜRƏK

KÜRƏK KÜRƏK I is. Avar çəkmək üçün alət. Oğlan tez kürəkləri buraxıb onu qolları arasına aldı (S.Qədirzadə). KÜRƏK II is. anat. İnsanın arxa tərəfi, qurşaqla çiyinləri arasındakı hissəsi, kürək sümüyü. KÜRƏK III is. Torpaq və s. Atmaq üçün ağacdan qayrılmış uzundəstəkli alət. Alməmməd kişinin uşağı çoxuydu. O, külfətini dolandırmaxdan ötrü… Cavanşir mahalının meşələrindən ağac, taxta […]

Read More

KÜRƏKLİ

KÜRƏKLİ KÜRƏKLİ I sif. Kürəyi enli. Mən uzun boylu, enli kürəkli komendantımızın yanına gedib, Güləbətinin dediklərini ona danışdım (M.İbrahimov). KÜRƏKLİ II sif. Əlində kürək olan. Əli kürəkli fəhlələr çaydan necə keçməyin planını çəkirdilər.   KÜRƏKLİ sözü nədir? – KÜRƏKLİ sozu nedir? – KÜRƏKLİ sözünun mənası – KÜRƏKLİ sozunun omonimi – KÜRƏKLİ sözünün omonimi – KÜRƏKLİ […]

Read More

KÜRSÜ

KÜRSÜ KÜRSÜ I is. [ ər. ] Bir neçə pilləli oturacaq, taxt, stul. Amma necə deyərlər, kürsüyə çıxmaq bir ayıb, kürsüdən düşmək iki ayıb (Anar). KÜRSÜ II is. [ ər. ] Qış zamanı evin içində düzəldilən ocaq, stul. Cavahir kömür qoyub kürsü qurmuş, donmuş ayaqlarını yorğanın altına keçirib Teymur üçün yun corab toxuyurdu (H.Seyidbəyli).   […]

Read More

KÜP

KÜP KÜP I is. Gildən hazırlanmış böyük su qabı. Küpə girməyən üzüm sirkə olmaz (Ata. sözü). KÜP II is. Balta, bel və s.-nin sap keçirilən yeri. Qapı yəqin ki, balta küpü ilə döyülməkdən əzilib çatlamışdı (İ.Hüseynov).   KÜP sözü nədir? – KÜP sozu nedir? – KÜP sözünun mənası – KÜP sozunun omonimi – KÜP sözünün […]

Read More

KÜRƏ

KÜRƏ KÜRƏ I is. [ fars. ] Ocaq. O saat sinəsi dəmirçi kürəsi kimi yanmağa başladı (Dastanlar). KÜRƏ II is. [ ər. ] Girdə, şar şəkilli. Axı, necə dözür bu zərbələrə; Havada fırlanan balaca kürə? (B.Vahabzadə). KÜRƏ III is. [ ər. ] Dünya. Bir səhər bu səslə qalxdım yerimdən; Günəşlə bir baxdım Yer kürəsinə (M.Araz). […]

Read More