ab

ab : is. [fars.] klas.

  • Su. _ Abi-bəqa –b a x abi-həyat. Abi-heyvan(i) – b a x abihəyat.Əzib ləli qatıb abi-heyvana; Qəndilə yoğurub dil-dodaq çəkib. Q.Zakir. Abihəyat– həyat suyu, dirilik suyu (əfsanələrəgörə, guya zülmətdə bir çeşmənin suyuolub, onu içənlər heç ölməzlərmiş). KülliQarabağın abi-həyatı; Nərmü nazik bayatıdır,bayatı. M.V.Vidadi. Ölümümdür mənimol ruhi-rəvansız bu gecə; Gər içəm badeyigülgünyerinə abi-həyat. S.Ə.Şirvani. Abihəyatınbir belə zahid ki, vəsf edər; Ləliləbinyanında bir əfsanədir mənə. Ə.Vahid.Abi-kövsər – 1) dini əfsanələrə görə, guyacənnətdə olan Kövsər çayının dadlı suyu.Dürlü bulaq abi-kövsər suyudur; İçəndədad verir dəhanə, dağlar! Aşıq Xəyyam. Pəsonlar [mollalar] nə vaxtadək cənnət, abikövsərvədəsi ilə bədbəxt islam camaatınınqanını soracaqlar? C.Məmmədquluzadə;2) danışıqda və ədəbiyyatda çox vaxt şərabhəmin suya bənzədilir. [Süleyman bəy:]Bəh-bəh, nə gözəl sudur! Xalis abikövsərdir!Ə.Haqverdiyev. [Mirzə Turab:]Sağ ol, Səfər ağa! Bu lap abi-kövsərdi.B.Talıblı. Abi-leysan – b a x abi-niysan.Abi-niysan – bahar yağışı, çox güclü yağış.Əmr olundu, abi-niysan; Cansızlara bəxşedə can; Yenə tazələndi dövran; Nə gözəlruzigar oldu. Q.Zakir. Abi-niysan kimiməc. – niysan yağışı kimi, sel kimi, çox güclü.Biçarə çiyninə qoyub başını; Abi-niysankimi tökür yaşını. Q.Zakir. Hacının qədimnökəri Kərbəlayı Qulaməli iranlı qapınınağzında ayaq üstündə gözlərinin yaşını abiniysankimi ağ saqqalından axıdırdı.Ə.Haqverdiyev. Abi-zəmzəm (Zəmzəm –Məkkədə olan və suyu müsəlmanlar tərəfindənmüqəddəs sayılan quyunun adıdır) –klassik poeziyada şərab mənasında işlənmişdir.Abi-zindəgani – b a x abi-həyat
  • məc. Göz yaşı. Bu səmavi gözü yağdırmadaab. M.Had
  • Yorum Gönderin