KƏSMƏ

KƏSMƏ KƏSMƏ I is. Parçanın bir növü. Haqq nəzərin Ələsgərdən kəsmədi; Yar qəddinə yaraşanlar kəsmədi (Aşıq Ələsgər). KƏSMƏ II is. mus. Zərbli, muğam, şikəstənin bir növü. Kəsmə çal… yolçuyuq… duyulan olmaz (S.Vurğun). KƏSMƏ III sif. Qısa. O, kəsmə yolla dərəyə endi.   KƏSMƏ sözü nədir? – KƏSMƏ sozu nedir? – KƏSMƏ sözünun mənası – KƏSMƏ […]

Read More

KƏRƏ

KƏRƏ KƏRƏ I sif. Əridilməmiş yağ. Hərdən Bəyxanım qarı bir tikə lavaşın içində Qubada qoz boyda kərə yağ gətirib həyətdən keçəndə verərdi (Ə.Əylisli). KƏRƏ II sif. Qulağı kəsik, qulaqsız, qulağı gödək. Ala kərə, tayın gördüm; Sarı kürə, tayın görmək gərək (Ata. sözü). KƏRƏ III num. söz. [ ər. ] Dəfə. Zabit tülkü-tülkü baxdı əsgərə; Aldatmaq […]

Read More

KƏM

KƏM KƏM I is. [ fars. ] Yox; əskik, nöqsan. Eh, oğul, dünyada mən taleyi kəm; Qırx il at belində mürgüləmişəm (S.Vurğun). KƏM II sif. [ fars. ] Az; dar. Aşıq deyər Əlidən; Sözün başlar bəlidən; Ağlı kəm canana bax; Küsübdü mən dəlidən (Bayatı). KƏM III zərf [ fars. ] Pis, yaman, əyri. Sən bizə […]

Read More

KƏFGİR

KƏFGİR KƏFGİR I is. [ fars. ] Xörəyin köpüyünü yığmaq, aş çəkmək üçün alət. Anam əlindəki kəfgirlə iri tavada qovurduğu əti qurdalayıb sözünə əlavə etdi (S.Qədirzadə). KƏFGİR II is. [ fars. ] Saat rəqqası. Adam boyda olan saatın iri kəfgiri ətalətlə sağa-sola hərəkət etdikcə otağa ahəngdar bir çıqqıltı yayılırdı (İ.Şıxlı).   KƏFGİR sözü nədir? – […]

Read More

KƏF

KƏF KƏF I is. [ fars. ] Köpük, xörəyin üzündə əmələ gələn maddə. Qazan daşdı, kəfin al; Qaynadıqca kəfin al (Bayatı). KƏF II is. [ fars. ] Hiylə, kələk. Mənə belə kəf gələndə, gör o yazıqlara nə toy tutur (A.Şaiq).   KƏF sözü nədir? – KƏF sozu nedir? – KƏF sözünun mənası – KƏF sozunun […]

Read More

KEÇMƏK

KEÇMƏK KEÇMƏK I f. Ötmək, ötüb keçmək, gəlib getmək. Qacar ayaqladı böyük İranı, Tiflisi odlara qaladı, keçdi! (S.Vurğun). KEÇMƏK II f. Sönmək. Tez yanıb, tez söndü zülmət içində; Elə bil şam idi dünyada, keçdi (B.Azəroğlu). KEÇMƏK III f. Getmək. Keçdi döyüşlərdə ömrümün çoxu (S.Vurğun).   KEÇMƏK sözü nədir? – KEÇMƏK sozu nedir? – KEÇMƏK sözünun […]

Read More

KEÇİRTMƏK

KEÇİRTMƏK KEÇİRTMƏK I f. Saxlamaq. Kəbirlinski, nahaq zəhmət çəkmisən, – dedi. – Dublyajı keçirtdik sabaha (Anar). KEÇİRTMƏK II f. Yaşamaq, dolanmaq. Günümüzü pis keçirtmirik. KEÇİRTMƏK III f. Söndürmək; ötürmək. İşığı keçirt, yatmaq vaxtıdır.   KEÇİRTMƏK sözü nədir? – KEÇİRTMƏK sozu nedir? – KEÇİRTMƏK sözünun mənası – KEÇİRTMƏK sozunun omonimi – KEÇİRTMƏK sözünün omonimi – KEÇİRTMƏK […]

Read More

KEÇİRMƏK

KEÇİRMƏK KEÇİRMƏK I f. Aşırmaq, addatmaq. O bizi başqa sinif otağına keçirdi və biz hər şeyi təzədən başladıq (Anar). KEÇİRMƏK II f. Söndürmək. Ürək yanğısını suyla keçirmək olmaz, – dedi (Anar).   KEÇİRMƏK sözü nədir? – KEÇİRMƏK sozu nedir? – KEÇİRMƏK sözünun mənası – KEÇİRMƏK sozunun omonimi – KEÇİRMƏK sözünün omonimi – KEÇİRMƏK omonimi – […]

Read More

KEÇİNMƏK

KEÇİNMƏK KEÇİNMƏK I f. Yaşamaq, yola getmək. Orada telefonsuz, kitabxanasız necə keçinərəm… (S.Qədirzadə). KEÇİNMƏK II f. Ölmək. O, gecə işləyən yerdə, stolun arxasında ürək xəstəliyindən keçinmişdi (C.Bərgüşad).   KEÇİNMƏK sözü nədir? – KEÇİNMƏK sozu nedir? – KEÇİNMƏK sözünun mənası – KEÇİNMƏK sozunun omonimi – KEÇİNMƏK sözünün omonimi – KEÇİNMƏK omonimi – KEÇİNMƏK basqa menasi var […]

Read More

KEÇİCİ

KEÇİCİ KEÇİCİ I sif. Müvəqqəti, ötəri, ötüb-keçən. Yox, Cəlal, bu qədər hissə qapılmaq; Gəncliyin keçici hissidir, ancaq (S.Vurğun). KEÇİCİ II sif. Sirayət edən, birindən digərinə keçən. Sarılıq keçici xəstəlikdir.   KEÇİCİ sözü nədir? – KEÇİCİ sozu nedir? – KEÇİCİ sözünun mənası – KEÇİCİ sozunun omonimi – KEÇİCİ sözünün omonimi – KEÇİCİ omonimi – KEÇİCİ basqa […]

Read More