zöhd : is. [ər.] klas. Dinin qadağan etdiyişeylərdən çəkinərək vaxtını ibadətə sərfetmə; pəhrizkarlıq (bəzən “zöhd və təqva”,“zöhdü təqva” şəklində işlənir). Mey gətir,saqi, məni qurtar nəmazü rövzədən; Kim,mən ol zöhdü riyadan tövbəkarəm, doğrusu.Kişvəri. Vaqifa, səndə ki yoxdur, bilirəm,zöhdü riya. M.P.Vaqif. [Vidadi:] Bu fani dünyanızöhd və təqva ilə keçirmək daha yaxşıolmazdımı? Çəmənzəminli. _ Zöhd əhliklas. – dünyanın zövq və nemətlərindən əlçəkib vaxtını ibadətdə keçirən adam. Bağlamışzöhd əhlinə qapusunu meyxanənin; Hörmətilazım gərək, hərçənd kafirdir qonaq.Qövsi. Ayağın bassa saqi başim üzrə canəminnətdir; Neçin zöhd əhlindən bir dərdməndəxeyrü şər gəlməz. Q.Zakir.

Bir Cevap Yazın