ziya : is. [ər.] İşıq, aydınlıq, nur. Mən onundərdinə oldum mübtəla; Şəmi-xəyalıma overir ziya. M.P.Vaqif. Dağların, bağlarınlibası sarı; Günəşin də sönük ziyası sarı.A.Səhhət. Qaramtıl bir bulud parçası qürubaəyilən günün qabağını tutduğu üçün çölünbiz olan hissəsinə kölgə düşmüş, qalan yerlərisə qızılı ziya içindəydi. İ.Əfəndiyev._ Ziya saçmaq – nurlandırmaq, işıqlandırmaq.[Gülər:] Gülsün günəş, ziyasını saçsınsəmalərə! C.Cabbarlı.

Bir Cevap Yazın