zirvə : is. [ər.] Dağın ən yüksək nöqtəsi,təpəsi. Dağın zirvələri qarla örtülüdür.– Qafqaz altımdadır, ən müdhiş olan zirvədəmən; Tutmuşam, tək uçurum qarlı dağ üstündəqərar. A.Səhhət. Uzaqda dağların zirvəsineçə min illərlə əriyib tükənmək bilməyənqarı ilə əfsanəvi bir quşa bənzəyir. R.Rza.Səsləyir yurdumun şeri, zinəti; Zirvəsi dumanlıo dağlar məni. M.Dilbazi. // məc. Birşeyin ən yüksək pilləsi, dərəcəsi, nöqtəsi.Burda yaxşı işləyən adamın çıxmayacağı birzirvə yoxdur. M.İbrahimov. Deyirəm həmişəhəyata da biz; Uca zirvələrdən baxa biləydik!B.Vahabzadə.

Bir Cevap Yazın