zılğa : is. məh.

  • Quşun yeni yumurtadançıxmış tüksüz balası; ətcəbala. Gözününönündə qara, boz ilan; Girib yuvasına, edərditalan; Körpə balaları udardı diri; Qalmazdısalamat zılğanın biri. H.K.Sanılı. Onun dişsizağzı zılğa cücə kimi açıldı. S.Rəhimov
  • Quraqlıqdan sıxıntı çəkib incəlmiş. Zılğataxıl (bitki)
  • Çox zəif, tək-tük tükləri olan. Onun başınıntükləri təpədən yanlara qədər tökülmüş,ortası zılğa (z.) qalmışdı. S.Rəhimov.
  • Bir Cevap Yazın