zığ : is.

  • Duru (sulu) palçıq, lehmə, bataq.Qurşağacan batıb zığa; Əlləşir misirli qardaşlar.O.Sarıvəlli. Pilpilənin təpəsindən bozumtulzığ və lehmə axırdı. M.Süleymanov…Zığdan addım atmaq qeyri-mümkün olmuşdu.İ.Hüseynov
  • Gözdə əmələ gələn çirk, kir
  • Yağ, yağlılıq, qatılıq, qəlizlik
  • Yaş peyin töküntüsü.◊ Zığ vermək (vurmaq) – ağzınacan doluolmaq. Böyük həyətin o biri başı toydan dağılışanadamla zığ verirdi. Ə.Əbülhəsən.
  • Bir Cevap Yazın