zəvvar : is. [ər.] Ziyarət edən, ziyarətəgələn və yaxud ziyarətdən qayıdan şəxs; ziyarətçi.Zəvvarın həmişə getmək ya gəlməksədasını eşidən kimi Məhəmmədhəsən əminingözündən yaş çeşmə kimi başlar axmağa.C.Məmmədquluzadə. Haşım yol ilə gedərkəniki nəfər nabələd adama rast gəldi. Bunlarınbiri piyada zəvvar, biri də dərviş idi.B.Talıblı. Zəvvarlar karvanı Məkkə şəhərinəyaxınlaşır. Ə.Məmmədxanlı. // Poetik dildə,məc. mənada. Bulunmaz dünyada bənzərinbəlkə; Zəvvarın olmuşdur bir böyük ölkə.Ə.Cavad. Zəvvarın olmuşdur ay da, ulduz da;Göydəki mələk də, yerdəki qız da. S.Vurğun.

Bir Cevap Yazın