zərurət : is. [ər.]

  • Bir işə hər halda vəvəziyyətdə məcbur olma, istər-istəməz onuəmələ gətirmə; məcburiyyət, naçarlıq, çarəsizlik.Hər dəm çəkib ol qəm içrə min ah; Səbretdi zərurət ilə ol mah. Füzuli. Zərurət üzverdiyi zaman, insan özündə adi vaxtlardamövcud olduğunu əsla təxmin etməyən birqüvvənin bulunduğunu hiss edə bilərmiş.M.S.Ordubadi
  • Lazım olma, lüzum, vaciblik. Cəmiyyətinbütün mütərəqqi adamları .. qüvvələrini birləşdirməkzərurətini anlamışlar. M.İbrahimov
  • Ehtiyac, lüzum. Seyyid, qəzəldə ləfziqəlizetmə mündəric; Kim kəşfinə zərurət ola “Kənz” ya “Sihah”. S.Ə.Şirvani. Əlbəttə, buyerləri yazın ilıq günlərində görmək Qəhrəmanüçün daxili bir zərurət idi. S.Rəhimov._Zərurət düşmək – ehtiyac əmələ gəlmək,lazım gəlmək, yeri gəlmək. Sərfəsizdir gövhəriisrafilə sərf eyləmək; Ta zərurət düşməyincəsöyləmək zinhar söz. Qövsi
  • Son dərəcə yoxsulluq, möhtaclıq, ehtiyac.
  • Bir Cevap Yazın