zərif : sif. [ər.]

  • İncə. Zərif çiçəklər.Zərif əl. Zərif yun. – [Əbdüləli bəy:] Qadınvücudu zərif (z.) yaranmışdır, odur ki, qədimlərdəqadınlar gəcavə ilə gəzirdilər. C.Cabbarlı.Varlığın nə zərif (z.) yarandı sənin;Gözlə görünməyən bir aləmin var. S.Vurğun.Məktubu oxuyarkən əlindən çıxardığı zərifyun əlcəkləri paltosunun cibinə soxdu.Ə.Əbülhəsən
  • məc. Nazik, incə. Zərif söz. – Xoş gəlibşahə ol zərif kəlam; Ona şəmşirin eylədi ənam.S.Ə.Şirvani. // Lətafətli, ürəyəyatan, qəşəng.Zərif səs. – Sitarənin xəyalında bir cavanoğlanın əksi nəqş bağlamışdı. Bu oğlan Sitarəkimi zərif, lətif bir cavan idi. Çəmənzəminli
  • Arıq, zəif, cansız. [Rəhim bəy] ..naçalnikləryanında xidmət etmiş şirindil, zərif,gödəkboylu, altmış sinnini ötmüş bir kişi idi.Ə.Haqverdiyev.
  • Bir Cevap Yazın