zəhlətökən : sif. Öz hərəkət və sözləriilə adamı təngə gətirən, bezikdirən, usandıran,cana gətirən, bıqdırıcı. Ancaq zəhlətökənmüştəridən yaxa qurtarmaq üçün bunun daxeyri olmadı. S.Rəhman. Həmzənin zəhlətökənküy-kələkçi arvadının təkidinə baxmayaraq,yolda boyun-boğazlarının daş-qaşını,qızıl-gümüşünü çıxartmayanlar, indi aramlasoyunub mücrü və sandıqlarına qoydular.Ə.Əbülhəsən. // Pis, xoşagetməyən, qulağaxoş gəlməyən. Bu zaman maşınlar qəzəblənibböyürür, tramvaylar məni yollarındagörən kimi zəhlətökən bir səslə zingildəyir.Ə.Məmmədxanlı.

Bir Cevap Yazın