zəban : is. [fars.] klas. Dil. Bir saat görməsəm,tuti zəbanım; Qopacaq başıma qiyaməteylə. M.P.Vaqif. Şəkər söhbətlidi, şirindillidi; Tuti kimi xoş zəbanım gedibdi. AşıqƏləsgər. _ Zəbana gəlmək – dilə gəlmək,dillənmək. Görcək cəmali-yarımı gəldi zəbanəşəm. S.Ə.Şirvani. İşlər dəyişildi – hamısıdöndü zəmanə; İnsan kimi fələ, kölə dəgəldi zəbanə. Ə.Nəzmi.

Bir Cevap Yazın