yuxa : is.

  • Nazik yayılmış (mayasız) xəmirdənsacda bişirilən çörək növü; yayma.Yuxa, yuxa, yolda tıxa. (Ata. sözü). Aradanbir az keçməmişdi ki, Səhnəbanının anasınıyuxa üstünə apardılar. “Aşıq Ələsgər”. Göyçəkarvad bir büküm yuxanın arasına cızdaqdoldurub poçtalyona uzatdı. Ə.Vəliyev. Mələkqarı təzə buğda unundan xəmir edib sacdayuxa bişirirdi. S.Şamilov
  • məc. Yumşaq, nazik, zərif şey haqqında.Əmanət, əmanət; növki-müjkanın; Toxunmasın,qanar, yuxa üzünə. Q.Zakir. [Ovçu:]Qızım, – dedi, – ürəyiniz yuxa olur, bilirəm,amma [quşlar] bizim üçün yaranmışdır. MirCəlal. [Rüstəm:] Hava da bərk dolub, yağacaqdır.Əynin də yuxadır. S.Rəhimov.
  • Bir Cevap Yazın