yumaq₁ : f.

  • Su və ya su və sabun, yaxudbaşqa bir maye ilə təmizləmək. Əllərini yumaq.Əl-üzünü yumaq. Ayaqlarını yumaq.Paltar yumaq. – Bahadır üzünü yuyub çayiçməyə getdi. N.Nərimanov. Bir həyətdə birmüsəlman arvadı arxın kənarında qab yuyurdu.C.Məmmədquluzadə. Müşgünaz başınıyuyub quruladıqdan sonra güzgünün qabağınagəldi. Ə.Vəliyev
  • Çarparaq, toxunaraq dağıtmaq, aparmaq(yağış, dəniz, çay). Dalğalar sahili yuyur. – Subütün əkinləri yuyub aparmışdı. Ə.Sadıq
  • məc. Əvəzini vermək, doğrultmaq (“günahını”,“təqsirini” sözləri ilə). [Heydər bəy:]Naçalnik, mən hazıram ki, bu təqsirimi özqanım ilə .. yuyam. M.F.Axundzadə. [Əxistan:]Söyləsin bir mənə əyan Səbahi; Neyləyuyacaqdır ağır günahi? M.Rahim.
  • Bir Cevap Yazın