yanar : sif. Odpüskürən, alovsaçan, atəşsaçan,odsaçan, odlu. // Alışqan, tezodlanan,tezalışan, tezyanan. Yanar maddələr.◊ Yanar dağ – 1) vulkan. Vezuvi adlı yanardağın lavası altında Qerkülazm və Pompeyşəhərləri basdırılıb, heç bir əsərləri qalmamışdır.F.Ağazadə; 2) məc. simvolik mənada.Bir parça atəşəm, bir parça yanğın; Qəlbimörpəyidir yanar bir dağın. M.Müşfiq. Yanaroda salmaq – bəlaya salmaq, dərdə salmaq,çox ağır, iztirablı, əziyyətli vəziyyətə salmaq.[Səlimnaz xanım:] Ay sənin qardaşların qırılsın,.. məni yanar oda saldığın yerdə. N.Vəzirov.

Bir Cevap Yazın