yanakı : zərf

  • Yan tərəfə çevrilmiş vəziyyətdə,yan tərəfini irəli verərək, çiyniniirəli verərək, böyrünü qabağa verərək, yarıdönmüşhalda. Yanakı üzmək. – FaytonçuƏhməd atların başını çəkər, yanakı oturar,köks ötürüb Əntiqənin taleyini miniklərinədanışardı. Mir Cəlal. Bayram yanakı durubsağ qulağını pəncərəyə söykəyəndə bu sözlərieşitdi: – Çörəyin arasında kağız var. M.Hüseyn.// Bir qulağının üstünə, başının bir tərəfinəçəkərək. Tüklü papağını qoyub yanakı;Baxır öz bəxtinə ayna sularda! S.Rüstəm
  • Başını yana çevirmədən, gözləri ilə əyriəyri.Yanakı baxmaq. – Araz başını qaldırıbƏhmədi yanakı süzərək: – Atabala mənimatam deyil, babamdır! – dedi. A.Şaiq. [Bəyim]yanakı üzümə baxaraq gülümsədi. İ.Əfəndiyev.
  • Bir Cevap Yazın