yana : qoş. dan.

  • Ötrü, üçün, üzündən(səbəb bildirir). Ta kim məqami tərk edəndə;Səndən yana əzm edib gedəndə. Füzuli. Əşi,sən niyə bu acgöz kağızdan yana belə cinliolmusan? S.Rəhimov. Qonaq duruxdu: – Nədənyana soruşdun? Mir Cəlal
  • …barədə, …cəhətdən, …tərəfdən. [HacıHəsən:] Şeyxəna, doğrusu, mən övladdan yanabədbəxt olmuşam. C.Məmmədquluzadə.
  • Bir Cevap Yazın