yalançı :

  • is. Yalan danışan adam, yalandanışmağı özünə adət etmiş adam. Yalançınınbiridir. Yalançının sözünə inanma. –Yalançınınşahidi yanında olar. (Ata. sözü).Çünki o məlunların əxbarı əksər övqat nəticəbağışlayır, amma özləri yalançı və bədzatdırlar.M.F.Axundzadə. Doğru deyən olsaydı,yalançı usanardı; Avarə qalanlar dəxi bir sözdə qanardı. M.Ə.Sabir. _Yalançı çıxmaq –vədinə əməl etməmək, sözünü yerinə yetirməmək.[Cəmilə:] Yalançı çıxmayım deyəgəldim. S.Hüseyn
  • sif. Süni, uydurma, qeyri-həqiqi, əsilsiz,saxta, doğru olmayan. Yalançı təbəssüm. Yalançıgöz yaşları. – ..Atam heç şəhərli də deyilidi ki, bəylərə bazarlıq eliyə-eliyə axırdabir yalançı bəylik qazana idi. C.Məmmədquluzadə
  • Bir Cevap Yazın