yal₁ : is.

  • Atın (və bəzi heyvanların) boynununüst hissəsində bitən uzun tüklər. Əliilə atın üzünü, gözünü, yalını, sağrısını tumarladı.“Koroğlu”. Bəy ata yaxınlaşdı, əli iləonun yalını tumarladı, qayışlarını yoxladı,səliqəsiz görünən tapqırını düzəltdi. M.Hüseyn
  • məc. dan. zar. Saç, saqqal mənasında.[Cənnətəli ağa:] İki dəfə [həna] qoydurmuşam,saqqalım genə hələ kürən ağ yaldı.N.Vəzirov. Gündə həna bağlagilan yalına;Açma gözün, baxma bir öz halına. Ə.Qəmküsar._Yalı ağarmaq dan. zar. – qocalmaq.Həştada yetmişdir sinnü salımız; Bu dövlətdəağarmışdır yalımız. Q.Zakir. Deyilik naşı, buişdə, ağarıbdır yalımız. M.Ə.Sabir. Yalınağarmış, yox ağızda dişin. Ə.Nəzmi.
  • Bir Cevap Yazın