yaban : is. [fars.] Çöl, biyaban, insan yaşamayanyer. ..Yabana hürən köpəklərin xırxırı,hürüşü kəsmə-kəsmə eşidilirdi. S.M.Qənizadə.◊ Ağzını yabana qoymaq – boş-boş, hərzəhərzədanışmaq, ağzına gələni danışmaq.Sözüm yabana – söhbət əsnasında “sözümsənə dəyməsin”, “sözüm sənə aid deyil”mənasında deyilən ifadə. Sözüm yabana,arvadım qəzetləri gətirdi: aldım, baxdım.C.Məmmədquluzadə.

Bir Cevap Yazın