vüsal : is. [ər.] şair. Görüşmə, qovuşma;sevgilisinə çatma. Ey Füzuli, kəsmə ol məhvəşvüsalından ümid. Füzuli. İstər vüsalınıVidadi xəstə; Üz xakə fərş elər, düayə düşər.M.V.Vidadi. Dərmansız dərdimə bulunmazçarə; Müyəssər olmasa vüsalın, Pəri. MirzəHəsən. [Ənvər:] Milyonlarca gənclərin minbir həsrət və intizarla gözlədiyi vüsalın sağlığına!Mir Cəlal. _ Vüsalə yetmək (çatmaq)– sevgilisinə qovuşmaq, istədiyinə qovuşmaq,nail olmaq. Vüsalə yetməz əlim, zarünatəvan, ölürəm. Natəvan.

Bir Cevap Yazın