vuruş : is.

  • Vuruşma; dava, müharibə,döyüş. Qılınc vuruşundan, güllə səsindən;Yuvadakı quşlar uçhauç oldu. (Qoşma). Vuruşmeydanında vuruşmağa çıx. S.Vurğun
  • Vurma tərzi, zərbə. Vuruşun kor vuruşunaoxşamır. (Ata. sözü)
  • Vurma, tıqqıltı. [Turxan bəy:] Bu saatınhər vuruşu həyatımız üçün ən müdhiş bir zərbədeməkdir. H.Cavid. Qələm əldə ilhamını dinlərkən;Sən qəlbimin vuruşundan yarandın.Ə.Cavad.
  • Bir Cevap Yazın