vurub-yıxan : sif. Azğın, qudurğan; şuluqçu,dəcəl, zərər verən (bəzən qoçaq, qorxmazmənasında da işlənir). Teymur ağa həmməşhur kefçi, həm də nüfuzlu və vurub-yıxancavanlardan idi. M.S.Ordubadi. Səfər doğrudanda qızların xoşuna gələnlərdən deyildi.Fəqir, başıaşağı bir oğlandı, vurub-yıxandeyildi. Ə.Haqverdiyev.

Bir Cevap Yazın