vurnuxmaq : f.

  • Boş-boşuna o tərəf-butərəfə getmək; qurdalanmaq, yerində hərəkətetmək, boş-boşuna daim hərəkətdə olmaq,əlləşmək, çalışıb-çapalamaq. Səhərdən axşamadəkvurnuxmaq. – [Dayım] sonra yenə biro tərəf-bu tərəfə vurnuxdu. C.Məmmədquluzadə….Həmişə görərdin ki, [Əsgər] ülgücbülövünüxurcuna qoyub, tülənmiş sərçə kimivurnuxur. B.Talıblı. Mahmud indi hospitalınuzun dəhlizində sağa-sola vurnuxur, şəfqətbacısını axtarırdı. Ə.Əbülhəsən
  • Təşvişə düşmək, təlaşa düşmək, həyəcanadüşmək, nə edəcəyini bilməmək, özünüora-bura vurmaq. İndi neçə saat idi ki, ərigetmişdi. Gec gəldiyindən, arvad iztirabadüşüb vurnuxurdu. Ə.Haqverdiyev.VUR-TUT Cəmi, hamısı, ancaq, var-yox.[Şaqqulu:] Vur-tut səkkiz manat pul var idi.C.Cabbarlı. [Baxış oğlu Həsənin] anası isəgözünün yaşını töküb, vur-tut bir dənə balasınınəlindən getməsinə ağlayırdı. B.Talıblı.[İdris] burada olanda dəstəmizdə iyirmi adamvardı. Ancaq indi vur-tut səkkizi qalıb.M.Hüseyn.
  • Bir Cevap Yazın