vurhavur :

  • is. Dava, vuruşma, dalaşma,qarmaqarışıqlıq, səs-küy, qalmaqal.Kazım gülərək dedi: – Ay Allahqulu, yaxşı ki,yaxamızı bu vurhavurdan qurtardıq. Çəmənzəminli.Açıldı bayraqlar, çalında boru; Fələkgörməmişdi bu vurhavuru. Ə.Cavad
  • zərf Fəaliyyətlə, cəhdlə, durmadan, qızğınsurətdə. Çörəkxanadakılar vurhavur işləyir,su tökür, xəmir yoğurur, kürəyə od qoyurdular.Mir Cəlal
  • is. dan. Təntənə, dəbdəbə, calal mənasında.Qızı vurhavurla (z.) köçürdülər.
  • Bir Cevap Yazın