vüqarlı : sif. Öz heysiyyətini, mənliyiniqoruyan; təmkinli, təşəxxüslü, ağır, başıuca,məğrur. Vüqarlı adam. – Baş-başa çatılmışbu qoca dağlar; Vüqarlı qəlbimtək bu ucadağlar. S.Vurğun. [Möhsün müəllim:] Necəola bilər ki, o vüqarlı müəllim, 300 uşağınqayğıkeş mənəvi atası, bu ətrafın yanan çırağıbirdən-birə sönsün? S.Rəhimov. // Zərf mənasında.Özünü vüqarlı tutmaq.

Bir Cevap Yazın