vəsl : is. [ər.] klas. Sevgilisi ilə qovuşma;vüsal. Ruzü şəb vəslin xəyalı canda qaldıyadigar. Xətayi. Könlüm evi xərabtər oldufəraqdan; Vəslin bu mülkü etmədi abad, ağlaram.Natəvan. Nə üçün verməmişəm vəsl günücanı sənə? S.Ə.Şirvani. Mən vəslinə qəlbimdəəzəl gündən əmindim. S.Rüstəm. _ Vəsləyetmək – qovuşmaq. Hər ikimiz vəslə yetəkduadan; Hicranın oduna yanmaq nədəndir?Qurbani.

Bir Cevap Yazın