vəhşət : is. [ər.]

  • Vəhşilik, mədəniyyətsizlik.[Məşədi bəy:] Yəqin sənin də bacınvəhşilərlə pəncələşməkdən yorulub, özünüyandırıb. Sizdəki vəhşətlərdən xəbərim var.M.Hüseyn
  • Qorxu, dəhşət. Hamının üzündə vəhşət,iztirab və qorxu əlaməti görünürdü. P.Makulu._Vəhşət etmək (eləmək) – qorxmaq, dəhşətəgəlmək. Nə Məcnunam ki, vəhşət eyləyimLeyla cəfasından. S.Ə.Şirvani. // Tənhayerlərdə təklikdə hiss olunan qorxu; vahimə,qarabasma. Vəhşət vermək – dəhşətə salmaq,dəhşətə gətirmək, bağrını yarmaq. Nizəvə təbərlərin saplarındakı düşmən sümüklərivəhşət verirdi. Çəmənzəminli
  • Hüzn, kədər, tənhalıq. [Sitarə:] Əsibbadi-xəzan vəhşət düşürtdü səhni-gülzarə.C.Cabbarlı.
  • Bir Cevap Yazın