vəfadar : sif. [ər. vəfa və fars. dar] şair.Vəfalı, dostluğunda sabit və sədaqətli olan,dostunu unutmayan. Ey dilbəri-dildarım, sənsənəbədi yarım; Vey yari-vəfadarım, didarınamüştaqəm. Nəsimi. Az ləfzilə ol büti-vəfadar;Çox dərdini yarə qıldı izhar. Məsihi. Mərdlərilə gəz ki, vəfadar olur; Namərdlərə yoldaşolan xar olur. M.V.Vidadi. Unudulmaz elyolunda canı qurban olanlar; Vətən mülküabad yaşar vəfadarı görəndə. S.Vurğun.// Dost, sevgili. Getmə, getmə, görüm kiminyarısan; Hansı bəxtəvərin vəfadarısan?Qurbani.

Bir Cevap Yazın