tərbiyə : is. [ər.]

  • Təhsil verməklə, hərhansı adət, ədəb və davranış qaydaları və s.aşılamaqla yetişdirib böyütmə. ..Əhməd birdaha evlənməyi özünə artıq bilib, daim [Rəfiqənin]tərbiyəsilə özü məşğul olardı. İ.Musabəyov
  • İnsanın, ümumi inkişaf, sistematik təsirvə təlim nəticəsində biliyə, mədəni vərdişlərəvə s.-yə yiyələnməsi; gözəl əxlaq. Gənclərintərbiyəsilə yaxından məşğul olmaq lazımgəlirdi. Ə.Sadıq. Bəzən cavanların tərbiyəsiilə də məşğul olmaq lazım gəlir. H.Seyidbəyli._ Tərbiyə vermək (etmək) – bax tərbiyələndirmək.Mirzə qazandığı pul ilə dolanıb,oğlanlarına da tərbiyə verirdi. Ə.Haqverdiyev.Qəhrəman yaxşı dərk edirdi ki, övladyetişdirib tərbiyə etmək ağır dağı çiyinə qaldırmaqdeməkdir. S.Rəhimov.
  • Bir Cevap Yazın